Και μετά τη συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ Ελλάδας-Αιγύπτου, τι;

Ο Συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ Η Ελλάδα-Αίγυπτος έγινε αποδεκτή ως γενικά θετική από την πλειονότητα των αναλυτών, με τα κύρια θετικά της σημεία να είναι τα ακόλουθα:

  • Αντιτίθεται στο Τουρκικό-Λιβυκό Σύμφωνο, έχοντας ισχυρότερη νομική βάση, το Διεθνές δίκαιο της θάλασσας και την αναμενόμενη επικύρωσή του και από τις δύο χώρες (που δεν ισχύει για το Τουρκικό-Λιβυκό Σύμφωνο).

  • Αναγνωρίζει τον αντίκτυπο των κατοικημένων νησιών, αν και δεν είναι πάντα πλήρης (δηλ. η εφαρμογή συντελεστή κάτω του 100%)

  • Αναφέρεται στην ΑΟΖ και όχι στην υφαλοκρηπίδα, αξιοποιώντας τις βασικές πτυχές του 1982 Νόμος για το δίκαιο της θάλασσας (UNCLOS), ισχύει από το 1994.

  • Έγινε την κατάλληλη στιγμή, μετά τις συνεχείς οδηγίες της ΕΕ, των ΗΠΑ, ακόμη και της Ρωσίας στην Ελλάδα και την Τουρκία «να τα βρουν», απέκτησε ένα διαφορετικό νόημα μετά την υπογραφή του Τουρκικού-Λιβυκού Συμφώνου.

Ωστόσο, αρκετοί αναλυτές τόνισαν επίσης τα υφιστάμενα μειονεκτήματά του:

  • Όντας μερική, αφήνει τον κανονισμό της ΑΟΖ σε εκκρεμότητα μετά από περίπου τον 28ο μεσημβρινό (δηλαδή, το όριο πριν από την υπογραφή του τουρκικού-Λιβυκού Συμφώνου για τουρκικές αξιώσεις και παράνομες παραχωρήσεις στην κρατική τουρκική εταιρεία πετρελαίου – TRAO).

  • Αποδεχόμενος τη μειωμένη επιρροή ορισμένων ελληνικών νησιών, μπορεί να προσφέρει επιχειρήματα στην Τουρκία σχετικά με τους ελληνικούς ισχυρισμούς (τουλάχιστον αυτό λέει ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών στις δηλώσεις του, το οποίο κατά τη γνώμη μου δεν είναι αλήθεια, καθώς κάθε περίπτωση είναι διαφορετική).

  • Οι περιοχές που συμφώνησε η ελληνική πλευρά να παραχωρηθούν στην Αίγυπτο, κατά παρέκκλιση από την αρχή της μεσαίας γραμμής, περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, περιοχές με αυξημένη πιθανότητα εύρεσης υδρογονανθράκων.

Γενικότερα, έχουμε την τάση να πιστεύουμε ότι τα θετικά στοιχεία της Συμφωνίας αυτή τη στιγμή είναι περισσότερο από τα αρνητικά και Το χαρακτηρίζουμε ως ευεργετικό, υπό τη βασική προϋπόθεση ότι η Ελλάδα και η Κύπρος λαμβάνουν μέτρα που θα ενισχύσουν τα θετικά της σημεία και θα αποδυναμώσουν τα παραπάνω αρνητικά.

Πιο συγκεκριμένα:

  1. Το πρώτο στοιχείο που επισημαίνουμε είναι την ανάγκη άμεσης έναρξης διαπραγματεύσεων με την Κύπρο για την οριοθέτηση της ΑΟΖ. Απαιτείται η μέγιστη δυνατή σύγκλιση των θέσεων της Ελλάδας και της Κύπρου, καθώς αυτό που απέτυχε το ξενοφοβικό πραξικόπημα της χούντας εναντίον του Μακάριου ως προς την επικοινωνία, κινδύνευε να επιτευχθεί με την ενθάρρυνση Έλληνες πολιτικοί Για έγκριση του σχεδίου Ανάν (2004) και οι χειρότεροι διάδοχοι των έργων, με εγκατάλειψη του δόγματος του ενιαίου αμυντικού χώρου Ελλάδα – Κύπρος (1999) και με τις προσπάθειες ορισμένων πολιτικών και πανεπιστήμιο για το σχηματισμό ενός «νέου» έθνους, των «Νέων Κυπρίων», που έχει αποκοπεί από την ιστορική μνήμη και τη γνώση και με την υποτιθέμενη μόνο ανησυχία για την (αμφίβολη) οικονομική ευημερία.

READ  Το πρόσφατα παντρεμένο ζευγάρι που πέθανε τραγικά στα λασπώδη νερά της Εύβοιας

Σε κάθε περίπτωση, οι νέες απειλές από την Τουρκία δυναμώνω το υπάρχον κλίμα ενότητας και ενότητας μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου.

  1. Το δεύτερο στοιχείο είναι την ανάγκη περαιτέρω ενίσχυσης των δεσμών με την Αίγυπτο. Σημειώνεται ότι σύμφωνα με το άρθρο 1 του Συμφωνία, η ενημέρωση και η διαβούλευση με την Αίγυπτο είναι απαραίτητες πριν από οποιαδήποτε τελική απόφαση για την οριοθέτηση των ΑΟΖ της Ελλάδας και της Κύπρου.

Κατά τη γνώμη μου, είναι σαφές ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να βασιστεί μόνο στην εχθρότητα μεταξύ του Προέδρου της Αιγύπτου Αλ Σίσι και του Τούρκου Προέδρου Ερντογάν, ο οποίος υποστηρίζει τη Μουσουλμανική Αδελφότητα ενάντια στον Αιγύπτιο Πρόεδρο, αλλά πρέπει να εξετάσει πώς να συνεργαστεί με την Αίγυπτο σε άλλα «μέτωπα» που είναι κρίσιμα για αυτό, όπως την κατανομή των υδάτινων πόρων του Νείλου με έναν δίκαιο τρόπο, αλλά και την απειλή που υποδηλώνει η πιθανή κυριαρχία των στρατευμάτων της Λιβύης επί του Χατάρ, χάρη στην τουρκική βοήθεια (την οποία θυμόμαστε δόθηκε σε αντάλλαγμα για την υπογραφή του Τουρκικού-Λιβυκού Συμφώνου).

Και αν στο θέμα του νέου φράγματος στην Αιθιοπία, η Ελλάδα (μέσω της ΕΕ) θα μπορούσε να έχει ρόλο έντιμου διαμεσολαβητή, την αποστολή μιας μικρής ομάδας Ελλήνων στρατιωτών ως παρατηρητών στη Λιβύη (που δεν παραβιάζει το εμπάργκο όπλων του ΟΗΕ), μπορεί να έχει νόημα να σκεφτείς, πριν σχηματιστούν τα ολοκληρωμένα μια νέα “ρεαλιστική προσέγγιση” ισχυρών χωρών.

  1. Το τρίτο στοιχείο είναι την περαιτέρω αξιοποίηση διεθνών μέσων και επαφών. Ο επιστολή προς τον ΟΗΕ ότι η Ελλάδα συνυπέγραψε με την Αίγυπτο, την Κύπρο, τη Σαουδική Αραβία και το Μπαχρέιν, ζητώντας να μην αποδεχτεί το Σύμφωνο (που δεν εγκρίθηκε από το Κοινοβούλιο της Λιβύης), ήταν μια σωστή κίνηση, αλλά μπορεί να υπάρχει περιθώριο για πρόσθετες πρωτοβουλίες, σε συνεργασία με άλλες χώρες, όπως:

    • Η έκκληση προς το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών για ακύρωση του Τουρκικού-Λιβυκού Συμφώνου, η οποία, εκτός του ότι είναι αντίθετη με το διεθνές δίκαιο αλλά και με την κοινή λογική, συνδέεται άρρηκτα με την παράλληλη υπογραφή της τουρκικής συμφωνίας στρατιωτικής βοήθειας με τη Λιβύη, η οποία παραβιάζει τις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας για τα όπλα και τους μισθοφόρους εμπάργκο σε αυτή τη χώρα. Από μια πρώτη ανάγνωση του σκοπού του Συμβουλίου Ασφαλείας, μια τέτοια απόφαση που διασφαλίζει και προάγει την ειρήνη και την ασφάλεια εμπίπτει στην αρμοδιότητά του (είναι επίσης ενδεικτική της την πρόσφατη πρόσκληση του κ. Δένδια από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ), ενώ εκτιμάται ότι θα στείλει το κατάλληλο μήνυμα στην Τουρκία από τον «διεθνή παράγοντα».

    • Αξιοποίηση του Συμβουλίου της Ευρώπης (όπου, αυτή τη στιγμή, Η Ελλάδα προεδρεύει της Επιτροπής Υπουργών) Για εκτέλεση των αποφάσεων που ελήφθησαν του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κατά της Τουρκίας (μεταξύ άλλων, για αποζημίωση περιουσιακών στοιχείων Ελληνοκυπρίων στις κατεχόμενες περιοχές της Κύπρου).

    • Προώθηση ουσιαστικών κυρώσεων της ΕΕ κατά της Τουρκίας, σχετικά με το θέμα των γεωτρήσεων στην ΑΟΖ της Κύπρου. Κατά τη γνώμη μου, τίποτα λιγότερο πρέπει να αποφασιστεί από την επιβολή σοβαρών χρηματοοικονομικών μέτρων, όπως η πρακτική αποθάρρυνση τυχόν νέων επενδύσεων στη χώρα αυτή από τις ευρωπαϊκές εταιρείες ή τις θυγατρικές τους (είναι επίσης σχετικό την ακύρωση του προγραμματισμένου μεγάλου εργοστασίου της Volkswagen Εκκρεμούν αντίστοιχες κυρώσεις από τις ΗΠΑ για το ζήτημα της αγοράς πυραύλων. μικρό400.

    • Το πιθανό Έναρξη διερευνητικών επαφών με τις Μεγάλες Δυνάμεις και όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, σχετικά με το εύρος πιθανής επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων. Σημειώνεται ότι στα σχέδια της προηγούμενης κυβέρνησης αυτή η επέκταση επρόκειτο να ξεκινήσει σύντομα από συγκεκριμένους τομείς (που δεν αφορούν το Αιγαίο), αλλά κατά τη γνώμη μου, εάν καθυστερήσει, θα μπορούσε να οδηγήσει σε δύο αυθαίρετες κατηγορίες ζωνών, με πιθανές παρενέργειες σε μελλοντικά έργα.

    • Ταυτόχρονα, η Κύπρος θα μπορούσε ίσως να εκμεταλλευτεί την αξιοζήλευτη γεωστρατηγική της θέση με συμπληρωματικό τρόπο για την Ελλάδα: καταδικασμένες βρετανικές βάσεις στον Άγιο Μαυρίκιο, προσφέρει ευκαιρίες στην Κύπρο να διεκδικήσει αμέσως τη συμμετοχή της στη διαχείριση και λειτουργία βρετανικών βάσεων, ειδικά εάν συνδυαστεί με την εφαρμογή ένταξη της Κύπρου στην εταιρική σχέση για την ειρήνη και σε άλλους ευρωπαϊκούς οργανισμούςπαρά το βέτο της Τουρκίας. Το χρονοδιάγραμμα (λίγους μήνες πριν από την πιθανή εμπορική συμφωνία ΕΕ-Βρετανίας) φαίνεται κατάλληλο, καθώς μια παρόμοια στιγμή είχε επιλεγεί από την Ισπανία στο θέμα τις απαιτήσεις του για το Γιβραλτάρ.

      4. Τέλος, το τέταρτο στοιχείο είναι την άμεση ενίσχυση των αμυντικών δυνατοτήτων της Ελλάδας και της Κύπρου, αξιοποιώντας παράλληλα το εγχώριο παραγωγικό δυναμικό τους. Όπως έχει ήδη ειπωθεί, κανείς δεν πρόκειται να αγωνιστεί για τη θέση μας, ενώ τα νεο-οθωμανικά σχέδια δεν στοχεύουν μόνο σε “ακατοίκητα νησάκια”, καθώς ορισμένοι έχουν προσπαθήσει από καιρό να μας πείσουν, αλλά και σε δικαιώματα και ελευθερίες της ζωής μας που όλοι θεωρούμε δεδομένους. .

READ  Το "Tom in Greece" σε ψηφιακή πρεμιέρα στο κανάλι του Ιδρύματος Ωνάση

Ταυτόχρονα, ακόμη και αν δεχτούμε ότι η Ελλάδα δεν έχει άλλη επιλογή από το να ακολουθήσει την υποδεικνυόμενη περίπλοκη διαδικασία (πρώτα την διερευνητική και στη συνέχεια τις ουσιαστικές συζητήσεις και συμφωνίες ή, εναλλακτικά, την κατάρτιση μιας κοινώς αποδεκτής κοινής έκκλησης στη Χάγη και περιμένοντας μια «δίκαιη» απόφαση), χάριν ενός «λαμπρού κοινού μέλλοντος των δύο λαών», υπάρχουν τυπικά παραδείγματα χωρών που επέλεξε να μην υποβάλει αίτηση τις (υποχρεωτικές) αποφάσεις των Διαιτητικών Δικαστηρίων ή πρόκληση υφιστάμενων συμφωνιών, αναφέροντας την εγκυρότητά τους.

Συμπερασματικά, Η Συμφωνία για την οριοθέτηση της ΑΟΖ της Ελλάδας και της Αιγύπτου εκφράζει τις τρέχουσες ικανότητες και συσχετισμούς των ελληνικών δυνάμεων με τις άλλες γειτονικές της χώρες. Ανάλογα με τις μελλοντικές ενέργειες και ενέργειες της Ελλάδας και υπό την προϋπόθεση της τελικής εγκατάλειψης ενός αποτρεπτικού απομόνωσης, τα πλεονεκτήματά της μπορούν να επικρατήσουν και τα μειονεκτήματά της να εξασθενίσουν.

Written By
More from Isa Naqvi

Επειδή το αύριο είναι η πιο επικίνδυνη μέρα του καλοκαιριού

Το σύνολο έχει τεθεί σε επιφυλακή κρατικός μηχανισμός για την αυριανή Παρασκευή,...
Read More

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *