Μια άλλη στρατηγική, μια άλλη τακτική HuffPost Greece

Στο τέλος του προηγούμενου άρθρου μου, το οποίο ασχολήθηκε με τη στρατιωτική διάσταση της τρέχουσας ελληνοτουρκικής κρίσης, σημείωσα ότι σε ένα μελλοντικό άρθρο θα ασχοληθώ με τη διπλωματική διάσταση των γεγονότων. Ήρθε η ώρα.

Σημειώνεται ότι κατά τη στιγμή της σύνταξης αυτού του άρθρου το τουρκικό ερευνητικό πλοίο Νηστείαταξίδι παραμένει στην περιοχή της ελληνικής υφαλοκρηπίδας νότια του Καστελόριζο, συνοδεύεται από τουρκικά πολεμικά πλοία. Η κατάσταση φαίνεται σαν να περιμένουν όλοι την ολοκλήρωση της περιόδου παράνομης τουρκικής navtex, που λήγει στις 23 Αυγούστου, για να ξεκινήσει μια νέα φάση αμέσως μετά. Αλλά ποια φάση;

Πριν από την αντιμετώπιση καθαρά διπλωματικών ζητημάτων, πρέπει να επισημάνουμε ορισμένα πρόσφατα γεγονότα που έχουν τη δική τους σημασία.Η πρόσφατη παραίτηση του συμβούλου εθνικής ασφάλειας του πρωθυπουργού, Ο κ. Αλέξανδρος Διακόπουλος, αποκαλύπτει ένα βαθύ πρόβλημα στην κυβέρνηση. Μια δήλωση («ας μην ξεγελιόμαστε, οι Τούρκοι κάνουν έρευνα»), μια «αναγκαστική» διόρθωση και παραίτηση. Κανείς δεν μπορεί να πει ακριβώς τι συνέβη, αν και όλοι έχουμε δικαίωμα να έχουμε προσωπική γνώμη. Ωστόσο, η διαχείριση της τρέχουσας κρίσης, η οποία ξεκίνησε στις 10 Αυγούστου στο γήπεδο, με το τουρκικό πλοίο να «οργώνει» την ηπειρωτική Ελλάδα εναλλάξ με την κυπριακή ΑΟΖ, φαίνεται, εκτός από μια «ήπια» επιχειρησιακή αντίδραση (ως αποτέλεσμα μιας πολιτικής απόφασης και όχι στρατιωτικής αδυναμίας, όπως ήδη αναφέρθηκε στο προηγούμενο άρθρο), χαρακτηρίζεται επίσης από, αν όχι τίποτα άλλο, από την ατυχή διαχείριση της επικοινωνίας εκ μέρους της κυβέρνησης.

Επί πλέον, Τις τελευταίες ημέρες, ξεκίνησε μια βιβλιογραφία για τις προσπάθειες για έναρξη ενός “διαλόγου” μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Η πρωτοβουλία ανήκει κυρίως στη Γερμανία και στην πραγματικότητα έχει καθοριστεί το χρονικό πλαίσιο για μια «απο-κλιμάκωση» της κατάστασης. Αυτό οριοθετείται από τις 23 Αυγούστου, όταν λήγει ο τρέχων παράνομος Τούρκος navtex, έως τις 24-25 Σεπτεμβρίου, όταν θα πραγματοποιηθεί ειδική σύνοδος κορυφής ηγετών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ταυτόχρονα, η Γαλλία ενδιαφέρεται για την περιοχή μας από στρατηγική άποψη και σε αυτό το στάδιο τα συμφέροντά της είναι πανομοιότυπα με τα ελληνικά, πράγμα που φυσικά δεν ισχύει για τη Γερμανία,που διατηρεί εκτεταμένες εμπορικές και άλλες σχέσεις με την Τουρκία και για το λόγο αυτό δεν μπορεί να λάβει θέση καταδικάζοντας σαφώς τις τουρκικές ενέργειες κατά της Ελλάδας και της Κύπρου.

Τα παραπάνω είναι σημαντικά για τον μέσο αναγνώστη να το γνωρίζει σε καμία περίπτωση, ειδικά στις διεθνείς και πολυμερείς σχέσεις, “ουδέτερα τρίτα μέρη” που θα ενεργούν από το μηδέν ως “τίμιοι διαμεσολαβητές”.

READ  Μιχάλης Κράτσιος-Κοτσάκας: Ο νέος αναπληρωτής υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ προέρχεται από τη Χίο

Στην ουσία τώρα, η ελληνική διπλωματική πολιτική έναντι της Τουρκίας και των εταίρων χαρακτηρίζεται μέχρι σήμερα από τακτικές κινήσεις, μερικές φορές σωστές και μερικές φορές όχι. Ωστόσο, είναι επιτακτική ανάγκη μεταφράστε αυτές τις κινήσεις σε μια συνολική ενεργή στρατηγική. Η Ελλάδα ανταποκρίθηκε στην τουρκική πρακτική πρόκληση για τα κυριαρχικά της δικαιώματα με έναν διπλωματικό ακτιβισμό (τίτλοι όπως «διπλωματική αντεπίθεση» ή «διπλωματικός μαραθώνιος» είναι τουλάχιστον δοκιμασμένοι) με προβληματισμό. Η σωστή επιλογή κινητοποίησης, προκειμένου να έχει αποτέλεσμα, θα πρέπει να απευθύνεται κυρίως σε εκείνους που έχουν τα ίδια συμφέροντα με τους Έλληνες και όχι σε εκείνους που θεωρούνται απλώς μεγάλοι παίκτες ή ακόμα χειρότεροι, σε εκείνους που δεν θέλουν να είναι δυσαρεστημένοι με τις ενέργειές μας και γι ‘αυτό τους ενημερώνουμε συνεχώς για αυτές.

Σε αυτή την περίπτωση,Η ελληνική διπλωματία πρέπει να κινηθεί με λογική “έξωτουοκουτίΚαι να επικεντρωθούμε στην καθιέρωση στρατηγικής σχέσης με τη Γαλλία (με τη σύναψη της «παγωμένης» συμφωνίας αμυντικής συνεργασίας), καθώς και την εντατικοποίηση των σχέσεων με το Ισραήλ, την Αίγυπτο, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και πιθανώς άλλες δυνητικά φιλικές χώρες του αραβικού κόσμου.

Εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν πρέπει να παραβλέπεται η θετική και σαφώς αντιτουρκική προσέγγιση χωρών όπως η Αυστρία και η Κροατία. (φυσικά, αποκλείεται η αυτονόητη συμμαχία με την Κυπριακή Δημοκρατία), σε αντίθεση με χώρες όπως η Ιταλία και η Ισπανία, οι οποίες για ειδικούς λόγους δεν θέλουν επί του παρόντος να συνεργαστούν σε κυρώσεις κατά του τουρκικού καθεστώτος.

Κλείνοντας, αξίζει να καταγράψετε κάποιες σκέψεις για το κύριο “ζήτημα”. Όπως είναι γνωστό, η Ελλάδα αναγνωρίζει ως τη μοναδική της διαφορά με την Τουρκία την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών (υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ) στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Προκειμένου να ξεκινήσει ένας διάλογος για αυτό και μόνο για αυτό το θέμα, η Αθήνα έχει θέσει ως προϋπόθεση την παύση των προκλητικών ενεργειών της Τουρκίας με την παρουσία ερευνητικών και πολεμικών πλοίων στα ύδατα των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. Ωστόσο, θα πρέπει να καταστεί σαφές εδώ: Η Ελλάδα έχει καταλήξει σε συμφωνία με την Αίγυπτο, αποδεχόμενη μειωμένη επιρροή της Κρήτης και μερική οριοθέτηση, με τη ρητή διάταξη ότι η οριοθέτηση θα ολοκληρωθεί στο μέλλον και ανατολικά του 28ου μεσημβρινού.

READ  Tom in Greece: Online πρεμιέρα στο ψηφιακό κανάλι του Ιδρύματος Ωνάση

Ωστόσο, Εάν η χώρα μας θέλει να έχει μια συνεκτική στρατηγική, πρέπει να συνεχίσει και να αυξήσει τη ρητορική της για την πλήρη επιρροή όλων των νησιών που έχουν βασική οικονομική δραστηριότητα, με σαφείς αναφορές στο συγκρότημα Καστελόριζο. Διαφορετικά, και καθώς οι τουρκικές προκλητικές ενέργειες αναμένεται να ενταθούν στο εγγύς μέλλον, τουλάχιστον μέχρι Εκλογές ΗΠΑ Νοεμβρίου,Η Αθήνα κινδυνεύει να βρεθεί ξανά σε θέση παθητικής αντίδρασης, γεγονός που αργά ή γρήγορα θα παγιώσει μια κατάσταση παράνομων πράξεων στην περιοχή, με όλα αυτά που μπορεί να συνεπάγεται για ένα μέλλον – εντελώς υποθετικό – κοινή έκκληση προς τη Διεθνή Δικαστήριο της Χάγης.

Τέλος, η ελληνική στρατηγική (θα έπρεπε) να έχει πάντα τα «όπλα» της δήλωσης ΑΟΖ με την Κύπρο (ίσως σε συμφωνία με τρίτες χώρες) και την επέκταση των χωρικών υδάτων παντού στο θαλάσσιο έδαφός της και όχι μόνο στο Ιόνιο ή νότια της Κρήτης, όπως προτείνουν ορισμένοι. Μια επέκταση μόνο σε ορισμένες περιοχές θα σήμαινε αυτόματα ότι η Ελλάδα αναγνωρίζει επίσημα την ύπαρξη διαφορετικών συνθηκών, π.χ. στο Ιόνιο και την Κρήτη και διαφορετική στο Αιγαίο, γεγονός που θα μπορούσε να είναι καταστροφικό για τα ελληνικά συμφέροντα στο εγγύς μέλλον.

Συμπερασματικά, η κατάσταση που αναπτύσσεται στο άμεσο περιβάλλον μας είναι αναμφίβολα δύσκολη. Αντί για επίλογο, ωστόσο, θα προτιμούσα να κλείσω με μια φράση από ένα προηγούμενο άρθρο μου που, κατά τη γνώμη μου, χαρακτηρίζει απολύτως τη φάση που βρισκόμαστε και τι ακριβώς χρειάζεται για να ανατρέψει την προσπάθεια της Τουρκίας να δημιουργήσει επιτεύγματα: Προσεκτικός χειρισμός και αλλαγή δόγματος.

READ  Χρήση μάσκας: Τι λέει η Πνευμονολογική Εταιρεία για τους ισχυρισμούς για «αναπνευστικό πρόβλημα» - Νέα - νέα
Written By
More from Arzu

Coronavirus: 264 νέες περιπτώσεις στην Ελλάδα και δύο θάνατοι – Δύο ανήλικοι διασωλήνωσαν – Υγεία

Η EODY ανακοίνωσε το Σάββατο απόγευμα (22/08) 264 νέες υποθέσεις κορωνοϊός στην...
Read More

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *